دیوونگی

نگین نازنینم..دختر خوبم...تو هنوز کوچولویی و تابزرگ شدنت و تجربه بعضی چیزا راه زیادی در پیش داری..هرچند که این لحظات برای مادرت به فاصله چشم بر هم زدنی سپری میشه..نمیخوام بگم ادم باید وقتی موفقیتی بدست میاره خیلی به خودش مغرور بشه چون ما هرچی داریم از خدا داریم..اما نگین قبول کن حس قشنگیه که یه انسان بتونه یه روز اورستو فتح کنه..یعنی با پاهای خودش روی بلندترین نقطه دنیا بایسته..یا مثلا یه کسی که میره روی سن و کتابش بهترین جایزه سالو میگیره..یا مثلا شهاب حسینی..ذرات وجودش مطمئنا هزار بار بالا و پایین میرن وقتی جایزه فیلم کن رو میگیره...همه اینارو گفتم که بگم یه وقتایی تو زندگیت هست که اونقدر پر از ذوق و احساس و شور و هیجان و هیجان و هیجان میشی که اصلا نمیتونی به زبونش بیاری..فقط دلت میخواد تو وجودت با اون حس حال کنی چون حتی میترسی با بیان کردن اون چیزی از عظمت اون حس کم شه..نگین شورانگیزم..منم از این  حسا داشتم...یکیش شبی بود که داشتم تو اشپزخونه ظرف میشستم و تو برای اولین بار از پله اشپزخونه اومدی بالا...و دومین بار هم این روزهاست که تو میتونی حتی برای لحظه ای کوتاه در حالی که به دیوار تکیه داری روی پاهات واستی...حالا من... نگینم... پرم از اون حس شور انگیز..این حس حتی از واستادن بالای اورست هم قشنگتره ..مطمئنم حتی شهاب حسینی هم وقتی جایزه کن رو میگیره حسش به خوبی احساس من نیست وقتی تورو میبینم که رو پاهات ایستادی...خیلی دیونگیه ادم یکیو اینقدر دوس داشته باشه...و من یکی از اون دیوونه هام که تو رو دیوانه وار دوست داره